giderek uzaklaşıyor karanlık
nefesim uyanıyor acı çekerek uyanmamış olmayı dilerken
korunacak zırhım kalmadı yara almamak için
ateş yarayı birkez daha kanattı
ince kabuk dirildi istemeyek
nefret damarlarmda koşturuyor
ayna kırılıyor yüzüme bakarken
gördüğm tek duvar hissettğm soğuk
asla gelmyck ii hissettklerm
son kez tebesüüm ettm beynimdekine … ve bu gerçk bir gülüştü
yüzüne bakrken içimdeki çığlıklar sağır etti
duymuorm artk seni ve görmüorm
düşüorm hızla ve gölgen hiç gelmeyeck

Esra Akkaya…

Gecemin en aydinlik anında,
güneşim oldun, kararttın gözlerimi. ve kabarttın derin hislerimi.
ve ben yine yalnız, yine sensiz, yine sessizliğe mahkum oldum üstü yastık, yorgan, gitarlarım, bütün duygularım, daha açılmadan bitmiş bir paket sigaram, hiç yakılmamış sigaraların külleriyle dolu kül tablam, ve acı içinde gülümseyen ama acısını da gülümsemesini de belli edemeyen bedenimle birlikte,
bomboş hissediyorum bu yatakta.
baktığımda hala görüyorum okşamaya kıyamadığım, ama sürekli benim dağıttığım saçlarını tarağımda.
evet…
evet gerçekten yoksun şuan kollarımda.
Fakat biliyorum, ne kadar sen yoksun yanımda diye uyuyamasamda,
sabrediyorum.
sızmayı bekliyorum boş yatağımda.
çünkü biliyorum,
her gece olduğu gibi bugün de geleceksin rüyamda..

Tolun Tütüncü
19.09.2008. 01:38