Izmir sen kokuyor,
Sen Izmir kokuyorsun.
Konak iskelesinde ki vapurlarda,
Bir simit parçasi için uçan martilarda,
Hep sen varsin Izmirin sokaklarinda.
Kemeralti pazarindaki kalabalik sokaklarda
Aradigim bir tek sen, sen varsin.
Izmir sen kokuyor,
Sen Izmir kokuyorsun.
Iste bu yüzdendir seni bulamiyisim.
Karsiyakadaki 06 da,
Alsancaktaki bonjour da
Kaybolmusum ben senin yolunda.
Sirinyer sokaklarinda izin yok,
Kadifekaleye çikiyorum yoksun,
Ne olurdu Izmir gibi kokmasaydin,
Sen Izmirin içinde sir olmasaydin.
Bulamiyorum seni kahroluyorum,
Izmir sen kokuyor,
Sen Izmir kokuyorsun.
Izmir sen oluyor,
Ben Izmirde sen oluyorum
Ve artik ben Izmiri sadece sen koktugu için
Çok ama çok seviyorum.

İzmir de yaşamak kim olduğunu düşünmeden o şehre ait olmaktır. Tanımak ve bilmektir.

Kar yağmaz İzmir’e. Yağdığında ‘İzmir’e kar yağdı sayın seyirciler’ der tüm haber kanalları. Apartman bahçelerinde limon ağaçları, zeytin dalları… Aşk eder, meşk eder Güzelyalı’nın ağaçları, bakışıp durur ‘Karşı kıyıdakiyle. Zaten aşk ve meşkin ta kendisidir bu şehir. Şu kordon boyunca yemyeşil çimenlere uzanır özgür bedenler. Denize karşı ne yaşı ne başı nede türbanı dinler, ‘nede daha çocuk onlar’ı’ … Uzanıp çimenlere alır busesini denizin iyodunu içine çeke çeke, İzmir’in saçları karıştıran, etekleri uçuran rüzgârında… Küçük geveze, neşeli yalıçapkını, geçirir zamanını kayıtsız aşklarıyla!

İzmir Sokaklarında

İzmir in yağmurlu sokaklarındayım,
Herkes bir yerlere koşuştururken,
Ne kalabalığın içinde,
Ne de yağmurun altındayım.
Ben İzmir in bana has yalnızlığındayım.

Gündüzün ıssızlığından çıkıp,
Gecenin şimdi karanlığındayım.
Islak kaldırımlarında yürüyorum,
Belki gelir misin diye kara bulutlarından,
Yağmurun altında üzerime yağmanı bekliyorum.

Birkaç kelime, bir ten uzağımdasın.
Yatırdın beni yine sensiz boş yatağıma,
Sarılıp sensizliğimde bir otel odasında,
Taşıyabilirsem umutlarımı yeniden yarınıma,
Arayacağım seni yağmurlu İzmir sokaklarında.

Faik Akıncı; 11/12/07 İzmir

Şu aralar neredeyse hergün gazetelerde İzmir’ in suyu ile ilgili haberler çıkmakta. Malum 2009 Mart’ ında yerel seçimler olacak ya İzmir’ i alma politikaları üremeye başladı hemen. İlk önce Melih Gökçek’ in Ankarası ile başladı olaylar. Melih Gökçek’ in  sanayi ve evsel atıkların atıldığı Kızılırmak suyunu halktan gizli olarak 21 gün boyunca halka içirmesi günlerce tartışıldı. Odtü’ ten rapor aldığını Kızılırmak suyunun temiz olduğunu savundu. Fakat Odtü rektörü Ural Akbulut  raporu yalanladı. Darda kalan Gökçek müthiş bir kurnazlıkla hükümetin barajları yapmasına izin vermediği ve bu nedenle yeraltı kuyularını açan İzmir’ e attı taşı. Ve o süreden beridir yandaş medyalarda hergün İzmir’ in suyu ile haberler çıkıyor.

Türkiye’ de öteki 80 ili değilde sadece İzmir suyundaki arseniği açıklayan bir hükümet var. 3 Bakanı ile basın toplantısı yapan İzmir’ e su ile baskı yapan bir hükümet var. Tabi bunun karşısında beceriksizliğinden bir şey yapamayan Deniz Baykal var. Hükümet Bakanlarıya, hatta ve hatta alakası olmayan Bülent Arınçla basın toplantıları ile baskı altına alıyor fakat Deniz Baykal  ancak ayda bir yazılı basın açıklaması ile bir şeyler yapma çabasında. Fazla uzatmaya gerek yok aslında her şey ortada. Siyasetçiler sudan oy kapma peşinde. Özellikle İzmir’ i normal yollarla alamayacağını anlayan Akparti 1-2 aydır su ile gündem düşmüyor. Başbakanın açıklamalarıda cabası. DSİ İzmir’ e baraj yapmıyor. İzmir B.Ş.B kendi öz kaynaklarıyla baraj yapıncada devlet izin vermiyor. Kısacası Akparti İzmirliye temiz su içirmek için insaların kendisine oy vermek zorunda bırakmaya çalışıyor. Ve gündem bu şekilde son sürat devam ediyor. Olan halka oluyor. Sudan siyasette ortada kalan herzamanki gibi yine halk oluyor…