Sivas Katliamı veya Sivas Madımak Olayı, 2 Temmuz 1993 tarihinde Sivas’ta Pir Sultan Abdal Şenlikleri sırasında Madımak Oteli’nin kuşatılıp yakılması ve dolayısıyla şehirde bulunan 33 Alevi yazar, ozan ve aydının yakılarak katledilmesi ve oteli ateşe verenlerden de ikisinin hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan olaylar zinciridir.

Pir Sultan Abdal Şenlikleri kapsamında etkinliklerin bir bölümünün de Pir Sultan Abdal’ın sazının çalındığı Sivas şehir merkezinde yapılması öngörülmüştü. Bu kapsamda pek çok aydının yanı sıra Aziz Nesin bu etkinlik nedeniyle dönemin Sivas valisi Ahmet Karabilgin’in özel davetlisi olarak bu kente gelmişti.

2 Temmuz 1993 günü organize biçimde öğle saatlerinde Paşa ve Meydan camilerinde çıkan gruplar önce etkinliklerin yapıldığı Kültür Merkezi’ne ulaşarak, bir gün önce dikilen anıtı kısmen tahrip etti. Kültür Merkezi içindeki karşıt grupla çıkan taşlı sopalı çatışma, polis tarafından fazla büyümeden, zor kullanılarak önlendi.

Hızını alamayan ve sayısı yaklaşık 10.000′e ulaşan grup, Kültür Merkezi’nden yeniden Hükümet Meydanı’na geldi. Hükümet Konağı’nı taşlamaya ve slogan atmaya başlayan grup ardından Madımak Oteli civarına ulaşarak, slogan atmaya devam etti. Grubun sayısı akşam saatlerinde 20.000′e yaklaştı. Grup önce Madımak Oteli önündeki araçları ateşe verdi ve oteli taşladı bunun sonucunda taşlanarak camları kırılan Madımak oteli tutusturalan perdelerler ve alt kattaki bulunan esyalarla birlikte yakildi otele sığınmış olan aydınlardan, aralarında Asım Bezirci, Nesimi Çimen,Muhlis Akarsu, Metin Altıok ve Hasret Gültekin’in de bulunduğu 37 kişi yanarak veya dumandan boğularak yaşamını yitirdi. Aralarında Aziz Nesin’in de bulunduğu 51 kişi de olaylardan kendi olanaklarıyla, ağır yaralarla kurtuldu. Başından yaralanan Aziz Nesin’i linç edilmekten araya giren polisler kurtardı. Yaralılar, polis arabalarıyla Tıp Fakültesi Hastanesi`ne götürüldü.

Olaylar sonucunda 33 konuk, 2 otel görevlisi ile 2 saldırgan yaşamını yitirdi. Gene olaylar sırasında Atatürk – Kongre ve Etnografya Müzesi önünde bulunan Atatürk büstü tahrip edildi. Akşam saatlerinde valilikçe ilan edilen ”2 günlük sokağa çıkma yasağı” ile birlikte, güvenlik güçleri şehirde tam bir hakimiyet sağlayabildi.
Yargılama

Olaydan bir gün sonra 35 kişi gözaltına alındı. Daha sonra gözaltına alınanların sayısı 190′a çıktı. Gözaltına alınan 190 kişiden 124′ü hakkında “laik anayasal düzeni değiştirip din devleti kurmaya kalkışma” suçlamasıyla dava açıldı,[1] geri kalanlar serbest bırakıldı. Kamuoyunda Sivas Davası olarak bilinen davanın ilk duruşması, Ankara 1 No’lu Devlet Güvenlik Mahkemesi’nde 21 Ekim 1993 günü yapıldı. 26 Aralık 1994′te karara bağlanan dava sonucunda, 22 sanık hakkında 15′er yıl, 3 sanık hakkında 10′ar yıl, 54 sanık hakkında 3′er yıl, 6 sanık hakkında 2′şer yıl hapis cezası, 37 sanık hakkında da beraat kararı verildi.

Müdahil avukatlar, Devlet Güvenlik Mahkemesi’nin kararını “taraflı, hukuka ve adalete aykırı” olarak niteleyerek, ayrıntılı bir savunmayla temyize gittiler. Yargıtay 9. Ceza Dairesi katliamın “Cumhuriyete, Laikliğe ve Demokrasiye yönelik olduğunu” belirterek Devlet Güvenlik Mahkemesi’nin kararını esastan bozdu. Ankara 1 No’lu Devlet Güvenlik Mahkemesi, Yargıtay’ın bozma kararına uyarak yargılamayı yeniden başlattı.

28 Kasım 1997′de açıklanan kararda, 33 sanık Türk Ceza Yasası’nın 146/1 maddesine göre idama[2] ve 14 sanık 15 yıla kadar değişen hapis cezasına[1] mahkûm edildi. Yargıtay 9. Ceza Dairesi 24 Aralık 1998′de hapis cezalarını onadı, 33 idam cezasını ise usül noksanlıkları nedeniyle bozdu. Şubat 1999 tarihinde usül eksikliklerinin giderilmesi için başlayan yargılama sonucunda 16 Haziran 2000′de 33 sanık Devlet Güvenlik Mahkemesi’nce yeniden idam cezasına çarptırıldı. 2002 yılında idam cezasının yürürlükten kaldırılmasıyla idam cezası hükümlülerinin cezaları müebbet ağır hapis cezasına çevrildi.[1]

Sanıkların avukatlığını Refahyol iktidarının Adalet Bakanı Şevket Kazan üstlendi ve bakanlığı sırasında onları hapisanede ziyaret etti.[3]

Geçen bu zaman zarfı içerisinde sanık sayısı tahliyelerle 33′e düştü.[3] Olayın kilit ismi olarak nitelendirilen, dönemin Sivas Belediye Meclisi üyesi Cafer Erçakmak[1] ve Yargıtay’ın 1997′deki bozma kararından sonra firar eden 8 sanık ise halen yakalanamamıştır.[3]

Sivas Davası İstiklal Mahkemeleri sonrasında, tek bir davada, bu kadar çok idam cezasının verildiği ilk davadır.

Hayatını kaybedenler

* Muhibe Akarsu – 35 yaşında, Muhlis Akarsu’nun eşi
* Muhlis Akarsu – 45 yaşında, sanatçı
* Gülender Akça – 25 yaşında
* Metin Altıok – 52 yaşında, şair, yazar
* Ahmet Alan – 22 yaşında
* Mehmet Atay – 25 yaşında, gazeteci
* Sehergül Ateş – 30 yaşında
* Behçet Aysan – 44 yaşında, şair
* Erdal Ayrancı – 35 yaşında
* Asım Bezirci – 66 yaşında araştırmacı, yazar
* Belkıs Çakır- 18 yaşında
* Serpil Canik – 19 yaşında
* Muammer Çiçek – 26 yaşında, aktör
* Nesimi Çimen – 67 yaşında, şair, sanatçı, üç telli curanın son ustası
* Carina Cuanna – 23 yaşında, Hollandalı gazeteci
* Serkan Doğan – 19 yaşında
* Hasret Gültekin – 23 yaşında şair, sanatçı, şelpe tekniğinin önderi
* Murat Güneş,Murat Gündüz – 22 yaşında
* Gülsüm Karababa -22 yaşında
* Uğur Kaynar – 37 yaşında, şair
* Asaf Koçak – 35 yaşında, karikatürist
* Koray Kaya – 12 yaşında
* Menekşe Kaya – 17 yaşında
* Handan Metin – 20 yaşında
* Sait Metin – 23 yaşında
* Huriye Özkan – 22 yaşında
* Yeşim Özkan – 20 yaşında
* Ahmet Öztürk – 21 yaşında
* Ahmet Özyurt – 21 yaşında
* Nurcan Şahin – 18 yaşında
* Özlem Şahin – 17 yaşında
* Asuman Sivri – 16 yaşında
* Yasemin Sivri – 19 yaşında
* Edibe Sulari – 40 yaşında, sanatçı
* İnci Türk – 22 yaşında
* Kenan Yılmaz – 21 yaşında

Sivas Katliamı üzerine bestelenen şarkı ve türküler

* Edip Akbayram, Türküler Yanmaz
* Emekçi, Sivas Ağıdı
* Grup Yorum, Sivas (Gün Tutuşur)
* Mahzuni Şerif, Sivas Dramı
* Zülfü Livaneli, Yangın Yeri
* Almora, Güneşin Ozanları
* Radical Noise, Çığlık
* Akın Eldes, Madımak
* Moğollar, Issızlığın Ortasında
* Antisilence, Died On 2nd Of July
* Aşık Gülabi, Sivas Madımakta Canlar
* Metin – Kemal Kahraman, Renklerde Yaşamak
* Ferhat Tunç, Kızılırmak Boylarında Bir Şehir

Literatürde Sivas Katliamı

* Zeki Büyüktanır, Madımak Çığlığı, Can Yayınları (Ali Adil Atalay), İstanbul, Ekim 2006, ISBN 9789756358788
* Hikmet Çetinkaya, Zambak Sana da Bulaştı Kan, Çağdaş Yayınları, İstanbul, Şubat 1997
* Soner Doğan, Sivas: 2 Temmuz 1993, Ekim Yayınları, İstanbul, Mart 2007, ISBN 9789750109119
* Aziz Nesin, Sivas Acısı, Adam Yayınları, İstanbul, Temmuz 1995, ISBN 9754183244
* Öner Yağcı, Sivas’ı Unutmak, İleri Yayınları, İstanbul, Mayıs 2006, ISBN 9789756288108
* Lütfi Kaleli, Sivas Katliamı ve Şeriat, Alev Yayınları, İstanbul, Ağustos 1995, ISBN 975335

Sahnede Sivas Katliamı

Genco Erkal’ın yazıp yönettiği Sivas ‘93 adlı belgesel tiyatro oyunu, 11 Ocak 2008′de yoğun güvenlik altında Muammer Karaca Tiyarosu’nda sahnelendi.[4] Belgelerden yararlanarak yazılan oyunun anlatıcıları arasında Genco Erkal’la beraber Meral Çetinkaya, Yiğit Tuncay, Nilgün Karababa, Murat Tüzün, Çağatay Mıdıkhan ve Şirvan Akan yer aldı. Oyunun müziğini Fazıl Say besteledi.[5]

unutma,unutturma…

Güneşin Ozanları
sen güneşin ozanlarını
durdurabilir misin sandın?
rüzgarın şarkısını
susturabilir misin sandın?
korkmuyorum şiddetinden
ateş tutan ellerinden
ürkmüyorum nefretinden
ve karanlık nefesinden
boyun eğmem asla sana
yaksan bile bedenimi
ben doğarım küllerimden
gücün varsa durdur beni!
kayaların ruhundamın ben,
yüzyılların öyküsü bende
otuzyedi güneşim var
ışıldar durur yüreğimde
tutamassın zincirlerinle
yıldızların ışığını
susturamassın nefretinle
güneşin ozanlarını
boyun eğmem asla sana
yaksan bile bedenimi
ben doğarım küllerimden
gücün varsa durdur beni

Başbakan’a ‘cümbüşevi’ tepkisi

Mitingde konuşan Alevi Bektaşi Federasyonu Genel Başkanı Ali Balkız, Aleviler’in bu toprakların bir gerçeği olduğuna vurgu yaparak, “Bu nedenle bugün, son derece haklı, meşru, insani taleplerimizi bir kez de bu meydandan haykırıyoruz” dedi.

Zorunlu din derslerinin kaldırılmasını istediklerini ifade eden Balkız, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın da tüm yurttaşlardan toplanan vergilerle, sadece bir kesim yurttaşa hizmet verdiğini öne sürdü. Balkız’ın talepleri arasında cem evlerine yasal statü kazandırılması ve Madımak’ın müze yapılması da vardı. Balkız, Başbakan Erdoğan’ı da şöyle eleştirdi:

“Türkiye’de yüzlerce cem ve kültür evlerimiz var. Ama bunların hepsi yasal dayanaktan yoksun. Başbakan’ı, en kalbi hislerimizle selamlarken, bu gerçeği görmesini, ’cümbüşevi’ benzetmesiyle çok ayıp ettiğini bilmesini isteriz.”

Erdoğan’a türban giydirildi

Katılımcıların sayısı polis telsizlerine göre yüz binin üzerindeydi. İzmir ve Antalya’da polis kurşunuyla ölen gençlerin aileleri de mitingde yer aldı. Eleştirilerin hedefinde ise Başbakan Erdoğan vardı. “Vur vur inlesin AKP dinlesin” diye sloganlar atan katılımcılardan birinin elindeki Başbakan Erdoğan’ın başörtülü olarak resmedildiği ve üzerinde “Türban dedin önce sen gir bakalım” yazılı pankart dikkat çekti.

Yanaşma sofrasından nasiplenmeyiz

Mitinge Aleviler arasındaki ayrım da damgasını vurdu. Alevi Kültür Derneği Başkanı Tekin Özdil, iktidarın “Alevi açılımı”na atıfta bulunarak, “Yanaşma sofralarından nasiplenmek istemiyoruz. Bu ülkeyi vurgunculara, soygunculara, tecavüzcülere teslim etmiyoruz” dedi. Mitingde İzzettin Doğan ile AKP’li Reha Çamuroğlu da protesto edildi.

Mitingten kareler:

Yorumum: Yüzyıllardan beri asimile edilmeye çalışılan, iftiralara, katliamlara maruz bırakılan ve tüm bunlara rağmen hala hoşgörülü yaklaşan Alevi’ lerin ilk kez yürüdüğü mitingtir bu. Artık Alevi yurttaşlarında istekleri gerçekleştirilsin. Eşit haklar sunulsun…

Alevi Bektaşi Federasyonu ve Pir Sultan Abdal Kültür Derneği’nin çağrısıyla biraraya gelen çok sayıda Alevi örgütü, AİHM’nin zorunlu din dersleri konusunda verdiği kararın uygulanması talebiyle oturma eylemleri yapmıştı. Aleviler İstanbul, Ankara, Adana, İzmir, Torbalı ve Malatya’da seslerini AKP Hükümetine duyurmak istemişti.

Alevi örgütleri, şimdi de geniş katılımlı bir Ankara yürüyüşüne hazırlanıyorlar. Eylemlere ilişkin Özgür Radyo’ya bilgi veren Alevi Bektaşi Federasyonu Genel Sekreteri Kazım Genç, AİHM kararı uygulanıncaya kadar eylemlerini sürdüreceklerini belirtti. Genç, oturma eylemlerinin ardından Ekim ya da Kasım ayında dernek yöneticileri ve Alevi emekçilerin de katılımıyla Ankara’ya büyük bir yürüyüş gerçekleştirmeyi planladıklarını dile getirdi.

AİHM Bakanlar Konseyine başvuru yaptıklarını, bu Konseyin kararları denetlemekle görevli olduğunu belirten Genç, “Eğer Türkiye bu uyarıları dikkate almazsa, yaptırımlarla karşılaşır.” diye konuştu.

Laik bir devlet hiç bir dinin eğitimini yapmaz, buna Alevilik de dahildir” diyen Genç, Alevilik hakkında bazı bilgilere 12. sınıf ders kitaplarında yer verilmesini ise bir aldatmaca olarak değerlendirdi. Genç, Alevi öğrencilerin 12. sınıfa kadar Sünni eğitim aldığını, sadece beş sayfalık bir yer ayırmakla, bu sorunun çözülemeyeceğini vurguladı. Genç, kitaplardaki Alevilerle ilgili bilgilerin, Alevi örgütlerinden alınmamasının da temel bir sorun olduğunu belirtti.

Yorumum: Herkes için özgürlük diyenler yüzyıllardır asimile edilmeye çalışılan Alevi’ leri neden görmezden geliyorlar acaba? Hala günümüzde Alevi oldukları için toplumda dışlamaya, ayrımcılığa maruz kalan yurttaşlarımız mevcut. Hala din kitaplarında Alevi’ lik inancı gerçek bir şekilde tanıtılmıyor. Hala Ramazan Ayı’ nda oruç tutmadığı için dayak yiyenler var. Hala Ramazanda içki sattığı için dayak yiyen ve felçe maruz kalan esnaflar var. Hala yüzyıllardır Osmanlı zamanından beri gelen Alevi’ lere karşı atılan mum söndü yalanına inanlar ve savunanlar var. Tüm bunlara karşı Büyük Alevi yürüşü gerçekleştiriliyor. Alevi’ lerde bu ülkenin vatandaşı onlarda vergisini veriyor. Alevi hakları için, eşit yurttaşlık için haydi Ankara’ ya…

Leman’ dan inciler her zamanki gibi…

Şu aralar neredeyse hergün gazetelerde İzmir’ in suyu ile ilgili haberler çıkmakta. Malum 2009 Mart’ ında yerel seçimler olacak ya İzmir’ i alma politikaları üremeye başladı hemen. İlk önce Melih Gökçek’ in Ankarası ile başladı olaylar. Melih Gökçek’ in  sanayi ve evsel atıkların atıldığı Kızılırmak suyunu halktan gizli olarak 21 gün boyunca halka içirmesi günlerce tartışıldı. Odtü’ ten rapor aldığını Kızılırmak suyunun temiz olduğunu savundu. Fakat Odtü rektörü Ural Akbulut  raporu yalanladı. Darda kalan Gökçek müthiş bir kurnazlıkla hükümetin barajları yapmasına izin vermediği ve bu nedenle yeraltı kuyularını açan İzmir’ e attı taşı. Ve o süreden beridir yandaş medyalarda hergün İzmir’ in suyu ile haberler çıkıyor.

Türkiye’ de öteki 80 ili değilde sadece İzmir suyundaki arseniği açıklayan bir hükümet var. 3 Bakanı ile basın toplantısı yapan İzmir’ e su ile baskı yapan bir hükümet var. Tabi bunun karşısında beceriksizliğinden bir şey yapamayan Deniz Baykal var. Hükümet Bakanlarıya, hatta ve hatta alakası olmayan Bülent Arınçla basın toplantıları ile baskı altına alıyor fakat Deniz Baykal  ancak ayda bir yazılı basın açıklaması ile bir şeyler yapma çabasında. Fazla uzatmaya gerek yok aslında her şey ortada. Siyasetçiler sudan oy kapma peşinde. Özellikle İzmir’ i normal yollarla alamayacağını anlayan Akparti 1-2 aydır su ile gündem düşmüyor. Başbakanın açıklamalarıda cabası. DSİ İzmir’ e baraj yapmıyor. İzmir B.Ş.B kendi öz kaynaklarıyla baraj yapıncada devlet izin vermiyor. Kısacası Akparti İzmirliye temiz su içirmek için insaların kendisine oy vermek zorunda bırakmaya çalışıyor. Ve gündem bu şekilde son sürat devam ediyor. Olan halka oluyor. Sudan siyasette ortada kalan herzamanki gibi yine halk oluyor…

Cemevi yakılacak dedi halkı ayağa dikti

Kentsel dönüşüm projesi çerçevesinde Dikmen’deki gecekondu sahipleriyle ‘yıkım savaşı’ yaşayan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek, halkı tedirgin eden açıklamalarda bulundu. 24 Ağustos günü yıkıma karşı direnenlerin Barınma Hakkı Hukuk Bürosu’nun kimliği belirsiz kişilerce yakılması olayını hatırlatan Melih Gökçek, Dikmenlilerin sansasyonel amaçlı cemevini kundaklayarak suçu belediyeye atacağını idda etti. Bu açıklama üzerine Dikmenliler, cemevinin önünde nöbet tutmaya başladı.

‘CEMEVİ YAKILACAK’

Pazartesi kendisi tarafından kurdurulan SES TV’deki Çıkış Yolu programına katılan Gökçek, Barınma Hakkı Bürosu’nun yöre sakinleri tarafından yakılmış olabileceğini söyledi. Gökçek bölgede yaşayan Alevilerin ibadet için kullandığı cemevinin boş bir gecekonduyu işgal ederek kurulduğunu iddia etti. Buranın da yıkılacağını söyleyen Gökçek, yakın bir zamanda cemevinin de kundaklanacağını ve bu olayın ‘provokasyon yaratmak isteyen’ yöre sakinleri tarafından yapılacağını öne sürdü. Gökçek’in konuşmasının ardından Dikmen Vadisi’nde yaşayan halk gece geç saatler olmasına karşın cemevi önünde toplandı. Cemevi yakınına barikatlar kuruldu ve nöbet tutulmaya başladı. Ailevi dernekleri, “Gökçek saldırı olacağını biliyorsa neden savcılığa suç duyurusunda bulunmuyor. Provokasyon yapıyor” diye tepki gösterdi.

Beni AKP’nin inanca ve manevi değerlere bağlılığı değil, dünya malına ve saltanatına düşkünlüğü rahatsız ediyor.

Bu cümlede bir çelişki olduğunun farkındayım elbette.

Manevi değer ve inançla, dünya malına düşkünlük nasıl bağdaşır diyorsunuz herhalde.

Bence de bağdaşmaz.

AKP’nin ANAP’laştığı bir dönemde, üzerinde durulması gereken asıl nokta da bu.

Bence AKP muhafazakâr bir parti değil.

Tam tersine köşe dönmeye meraklı bir parti.
***

Nedir muhafazakârlık?

Ahmedinecad’ı “Allahuekber” diye karşılarken, bir yandan da arsa yolsuzluğu yapmak mı?

Siyasi gücü kullanarak dünya milyarderleri arasına girmek mi?

Torun sahibi adamların gözlerine kestirdikleri kızı imam nikâhıyla eve kapatması mı?

Yoksa “Dört kadınla evlenmezsem genelevler artar” demek mi?

Bunlar mı muhafazakârlık?

***

Nedir muhafazakârlık?

Orman bölgesinde ağaçları keserek kaçak yapı dikmek mi?

Hazine arazisini yağmalayıp beşer katlı, sıvasız, çirkin binalar yapıp, şehrin canına okumak mı?

Yerleştiği her yeri kokutmak, sokaklara bulaşık suları dökmek mi?

Bunlar mı muhafazakârlık?

***

Nedir muhafazakârlık?

Belediyeyi soyup, yurt dışı bankalarına para istiflemek mi?

İçinde hiç insan sevgisi, gözünde hiç dost bakışı olmadan, her yeri nefretle süzmek, her yerde düşman aramak mı?

İntikam gününü beklemek mi?

Bunlar mı muhafazakârlık?

***

Nedir muhafazakârlık?

Gaz, elektrik, maden, inşaat, yol yapımı vs. gibi her türlü devlet ihalesinden aslan payını yutmak mı?

Yabancı firmalar adına iş takibi yapıp, gizli ortaklıklarla bu ülkeyi soymak mı?

Özelleştirmelerin kaymağını kendi yandaşlarına yedirmek mi?

Su başlarına kendi mutemet sır katiplerini yerleştirmek mi?

Kırkta birini vermek yerine, servetini dış bankalarda saklamak mı?

İsrafın haram olduğunu söyleyen din emrine rağmen otomobilin, saatin, giyimin en pahalısına meraklı olmak mı?

Bunlar mı muhafazakârlık?

***

Kimse kimseyi kandırmasın.

Yukarıda saydığım işleri yapanlar muhafazakâr falan değil.

Ne, güzel ahlâk aşılayan peygamberin yolundan gidiyorlar, ne de İstanbul’u güzelleştiren hakanların.

Bunlar ne köylü, ne kentli.

Dünya malına düşkün, acayip derecede hırslı, ikbale doymayan yeni bir zümre.

Ve ne yazık ki Türkiye’yi sömürmek isteyen yabancı şirketlerin elinde oyuncak olmuş durumdalar.

Ne güzel yazmış Zülfü Livaneli. Kalemine sağlık…

Türkiye’ nin ticari firmalarının tek çatı altında toplandığı bir adres www.rehberalem.com  . Türkiye’ de, Dünya da hızla yayılan internet reklamcılığının önemi benimsenmeye başlanıyor. Özellikle firmalar internet üzerinden geniş kitlelere ulaşmayı hedefliyor. Rehberalem.com‘ un görevide bu firmalara belirledikleri hedeflere ulaşmalarında destek oluyor. Türkiye’ deki pek çok ticari firmayı tek çatı altında topluyor. Ve bu çatı altındaki firmaların bilgilerini internet kullanıcılarına aktararak firmaların geniş kitlelere ulaşmasını sağlıyor. Rehberalem.com adresinde istediğiniz kategoride istediğiniz türdeki firmalara ve bu firmaların ürettiği ya da bünyesinde bulunan çeşitli kategorilerdeki ürünlere  ulaşabilirsiniz. Ürün seçiminizi kolaylaştırmak ve doğru ürün seçimi için firma sayfalarındaki bu ürünler hakkında resim, video gibi görsel materyallere ulaşabilirsiniz. Firmalar kampanyalarını da www.rehberalem.com da duyuruyor. Hangi firmanın hangi üründe kampanya düzenlediğini bu siteden takip edebilirsiniz.

Bunların dışında Rehberalem’ in sektörel kent rehberi katalogları hizmeti ve www.rehberalem.com da kurumsal firmalar için ihale takip bölümü bulunuyor. Kurumsal üyeler bu bölümden güncel ihale takvimini takip edebiliyor. Ayrıca bunların dışında Türkiye genelindeki güncel fuarları www.rehberalem.com dan da takip edebilir ve bu fuarlar hakkında bilgi edinebilirsiniz.

www.rehberalem.com müşteri memnuniyeti ilkesinde hareket etmeyi kendisine hedef olarak belirlemiştir.  Bu ilke doğrultusunda ilerleyen www.rehberalem.com büyümeye devam ediyor.

Türkiye’ nin ticari arama motoru: www.rehberalem.com

Önce hukuku konuşalım:  Diyorlar ki;   “İktidar partisine kapatma davası açılır mı?”
İktidarda olmak bir partiye yasalar karşısında dokunulmazlık vermez, vermemelidir.
Diyorlar ki;
“Halkın yarısının oyunu almış bir parti kapatılır mı?”
Hukuk, partileri aldığı oy oranına göre değil, yasalara sadakatine göre tasnif eder. Aksini savunmak, ülkeyi çoğunluk diktasına götürür. Çoğunluk partisi de, yüzde 1 oy alan partiyle aynı hak ve sorumluluklara sahiptir.
Diyorlar ki;
“Avrupa ne der?”
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Refah Partisi kapatıldığında “Evet, kapatılmalıydı” demişti.

Diyorlar ki;
“İstikrar bozulur, borsa altüst olur.”
Bunlar hukukun ilgi alanında olmamalıdır.
Diyorlar ki;
“Halkın iradesine karşı açılmış bir dava bu…”
Halk desteği, bir siyasi hareketi meşrulaştırmaya yetmez. Nazilerin de halk desteği vardı. Ve o destekle dünyayı yaktılar.
Bir parti meşruluğunu, iktidarda olmasından, yüksek oy oranından, Avrupa’nın koltuk çıkmasından değil, eylemlerinin, söylemlerinin, liderlerinin hukuka uygunluğundan alır.
Yargıtay Başsavcısı’nın AKP için açtığı kapatma davasıyla yargıyı siyasallaştırdığını öne sürenlerin gerekçeleri de yargıyı siyasallaştırıyor.
Hukuk konuşacaksak bu ilkelerde anlaşmalıyız.
* * *
Şimdi madalyonun öbür yüzünü çevirelim ve siyaseti konuşalım:
Orada da demokraside anlaşmamız gerekiyor.
AKP’yi kapatma davası, yukarıdaki gerekçelerle değil, ama siyasetin sorunlarına, hukukla çözüm aradığı için sistemin iflası anlamı taşıyor.
Yönetici elit, deliklerden çıkan plastik kafalara çekiçle vurmaya çalışan lunapark müptelasına benziyor; işine gelmeyen hareketleri yasaklayarak bastırmaya, okulsuz maarif gibi “partisiz demokrasi” yaratmaya çalışıyor. Bu işi de artık seçimle ya da darbeyle yapamadığından hâkimlere devretmişe benziyor.
Lakin bu inat, her seçim meydanında daha büyük hezimete yol açıyor. Çünkü seçmen, iradesine ipotek konduğunu düşünüyor; kapatılan partide mağduriyet görüntüsü oluşuyor; muhalefet partilerinin fırsatçı tavrı halkı onlarla ve hukukla inatlaşmaya sürüklüyor.
Sonuçta her çekiç darbesinin ardından öbür deliklerden yeni kafalar fışkırıyor; kapatılan, daha güçlenerek açılıyor.
* * *
Son dava, siyaseten AKP’ye arayıp bulamayacağı bir hayat öpücüğü sunmuştur.
Emekçiler, iktidar partisinin kendi haklarını gasp etmesine karşı sokağa dökülmüşken, kimi aydınlar desteğini çekmişken, AB konusundaki ikircikli tavrı Avrupa’dan da görülmüşken bu dava, AKP’ye yeniden “demokrasinin mağduru” payesi ve yerel seçimler için “e-muhtıra”nın sağladığına benzer bir seçim malzemesi bahşetmiştir.
DTP ve seleflerinin kapatılmasına ses etmeyen, hatta demeçleriyle hedef gösteren AKP, ok kendisine dönünce demokrasiyi hatırlamış ve iki gün içinde yeniden yerli-yabancı geniş bir koalisyonun desteğini yakalamıştır.
Ana muhalefet partisinden dava için yükselen alkış sesleri ise, “Biz hiç ders almıyoruz” makamındadır.
* * *
Hukukun sözünü Anayasa Mahkemesi söyleyecek. Ama siyasetin sözünü tarih söyledi bile:
Tarih, bir partiyi kapatmanın, o partinin savunduğu fikirleri gömmeye yetmediğini, tersine budanan dalları daha gür yeşerttiğini yazıyor.
Çare yine siyasettedir.
Meclis, dış müdahalelerin önünü kesecek özdenetim mekanizmaları yaratmalı, iktidar, hükmederken çoğunluk sarhoşluğuna kapılmanın, uzlaşmamanın sakıncalarını kavramalı, muhalefet, yasaklardan, muhtıralardan medet ummayı bırakıp rakibini mahkemelerde, kışlalarda değil, meydanlarda, sandıklarda alt etmenin dilini, yolunu, yöntemini bulmalıdır.
Yarısı yasaklanmış bir siyaset, diğer yarıya ne iktidar ne itibar getirir.

Can Dündar

Bir hafta önce türban protestoların sırasında “7.4 yetmedi mi?” pankartını açan sevgili kardeşime seslenmek istiyorum bugün…

20 bin insanın acısı ve cenazesi üzerine politika yapmaya kalkan “o güzel insana” bir çift sorum var.

Ey mantosu uzun,aklı kısa kardeşim benim.

7.0 yetmedi mi? Senin okuduğun gazeteler yazdı mı bilmiyorum ama Amerika’nın,hani o gavur ve Hıristiyan Amerika Birleşik Devletleri’nin,hani o Siyonistlerle iş birliği yaptığı için her yerde bayrağını yaktığınız ABD’nin Los Angeles şehrinde 7.0 büyüklüğünde bir deprem oldu bacım….

Neredeyse bizimkine yakın bir deprem.
Bizde ayni şiddetteki bir deprem 20 bin kişi ölüp 20 bin kişi sakat kalırken,gavur,Hıristiyan ve Siyonist dostu Amerika’da sadece 2 kişi yaralandı güzel ablam.

Şimdi türbanlı başını ellerinin arasına alıp düşünüyor musun acaba? Sakarya gibi muhafazakar bir bölgede Allah binlerce Muslumanı öldürerek cezalandırıyorsa eğer,Hıristiyanlara ve Siyonist dostlarına niye kıyak geçiyor?

Se ks shoplarıyla,po rno filmleriyle tüm dünyaya “s eks”,”uyuşturucu” ve “günah” ihraç eden bu ülkenin Allah katında ayrıcalığı ne olabilir ki güzel annem?

Oysa adım gibi eminim Sakarya’da,Gölcük’te hayatlarını kaybedenlerin çoğu ölmeselerdi eğer sabah ezanı ile birlikte camilerin yolunu tutacaklardı.

Üç aylarda oruç tutacak,Ramazan’da devrilmeyen minarelerin ışıklarıyla birlikte senin ağzına adı bile yakışmayan Allah’ın adı ile birlikte oruçlarını açacaklardı.

E nooldu şimdi? 7.0 yetmedi mi güzel ninem? Eğer her coğrafya olayını,her doğal afeti bilimin ve aklın süzgecinden geçirmeden böyle yorumlarsan bu ülkenin yarısı her deprem felaketinden sonra dinsiz olur güzel hala kızım…

Fay hattında 10 katlı binalara izin veren şapşal belediyecilik anlayısını,deniz kumundan inşaat yapan edebiyatçı muteahitleri,depreme dayanıklı konut üretme çabalarını,hırsızları,uğursuzları bir kenara bırakıp her şey ilahi kudretin intikamı olarak açıklarsan bu deprem 10 yıl sonra gene aramızdan binlerce “dinsizi” alır gider güzel amca kızım..

Beynin var mı bilmiyorum,betonların altında inleyerek can veren 20 bin insanı,kadını,çocuğu ve bebeği bir kalemde günahkar diye silip atan kuş beynini türbanın altında görmek mümkün olamıyor çünkü.

Ama bence bu yazıyı oku ve bütün gece uyumadan düşün.

Allah’ın kullarına böyle cezalar verebileceğini hala düşünüyorsan da git Hıristiyan ol…

Çünkü senin bu mantığına göre Allah onları daha çok seviyor.

“Gavurlar” hem senden daha zengin,hem de evleri tepelerine yıkılmıyor.

Gani MÜJDE